Цыгане

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


Unbalanced scales.svg.png Суб'екціўнае мненіе!
Неабхадзіма атфільтраваць суб'екцівізм і дабавіць аб'екцівізма па ўкусу. Ілі перапісаць усё занава.
Внутренние ссылки.jpg Дабаўце внутрэнніе ссылкі!
В цексте ўпамінаюцца аб'екты атдзельных стацей Пампедзіі, на ніх нада сдзелаць ссылкі
Источник.png Укажыце істочнікі!
Штобы ніхто не думаў, што стацья — фальшыўка, сфабрыкованая ў Польшэ, дабаўце ссылкі на істочнікі інфармацыі
Данная стацья не прызывае к ксенафобіі, і еслі хто-та абідзіўся, то зра, патамушта непрыглядные стораны цыганскага быта паказаны праўдзіва.

Суць

Хто знает, тот паймёт

Па прэданію, цыгане эта пачці індусы, бо вышлі ў Х веке нашэй эры іменна с Індзіі. У Індзіі січас цыгане еслі і есць то на ўраўне 0 цэлых хер дзісятых працэнта, так што іх маглі тагда турнуць аттуда за што-нібудзь. Ізвесна, што ані патомкі арыеў з дравідзійскай прымесью, а іх языкі (он не адзін, кстаці), прамые патомкі таво самава санскрыта. Каставая сісцема, куда не впісалісь цыгане, пачці как у нас: я начальнік--ты дурак, і наабарот. Высшые касты сруць на ніжніе, а ніжніе церпяць, іба карма такая, эта шчас плоха, на том свеце будзе харашо. Карма эта і есць індзійскае "А можа так і трэба?".
У Квітнеючай цыгане жывуць у гарадах і дзірэўнях, у нашу жызнь ані вашлі прочна і наўсігда. Дажэ наш Самізнаецехто, якабы', тожэ із цыган, і тот самый Грыгорый, чые отчэства он носіт, і с каторым, па легендзе, пабыла мамка Самізнаецекаго Кацярынка Лукашэнка, был цыганом.Кніга В. Карбалевіча "Александр Лукашенко, політіческій портрет.

Цыгане пашлі качэваць па разным странам. Качоўка была заняціем трудным, пасему ўсё сваё цянулі с сабой, так у цыганей праявілісь кібіткі с лашадзьмі. Паследніх нада была камуніздзіць, так как на купіць дзенех не была пачці што ўсігда. Кібітка эта такая длінная цілега с набітымі на іё палкамі, на каторые навешываецца ўсякае барахло. Унутры магло памешчацца ат 5 да 15 чэлавек. Манера напіраць на сібя ўсе шмоткі і ваняць нідзельным потам тожэ аттуда, бо лажыць жэ была некуда.
У Еўропе срэдніх векоў цыганей не любілі, но і яўрэеў тожэ не асоба жалавалі. Паследніе ўстрэмілісь у Рэч Паспалітую, тут іх зацэнілі как умную нацыю і пазволілі жыць у прыдзелах разумнава, а вот с цыганамі дзела была пахужэ. Ані, ў прынцыпе, нікаму сільна не мешалі, кажэцца, цыгане дажэ более памяркоўные, чэм беларусы, ведзь сваево аддзельнава гасударства с неслабай арміей, у каторай дажэ есць ракеты, строгім і амбіцыозным правіцільствам і нацыанальнай ідэяй, пусць эта будзет і ЧіШ, ў цыганей нет і па сей дзень, а ў нас есць, так што вапрос а том, хто более памяркоўны: мы ілі ані, яўляецца аткрытым!
Відзець цыганей у себя на ўліцах еўрапейскіе манархі і бургамістры не гарэлі жэланіем, но цыгане часта прэдстаўлялісь паломнікамі, што церпят мучэнія вечнай дарогай і пераездамі за аступнічэства ат веры. Ім пасільна падавалі на паесць і лашадку пакарміць і перэдвіжэнію не мешалі, но надолга прынімаць не тарапілісь -- слішкам непанятные і ваабшчэ. Патаму і качуюць: прыпёрлісь, сталі табарам возле горада ілі мясцечка, задалбалі там усех -- паехалі па-бэраму, пака месныя не навалялі! Іменна эта, а не раманцічэскі падцекст как у кіне "Табор уходіт в небо" гнал цыганей усё дальшэ і дальшэ. Ані былі віздзе, кроме раёнаў Крайнева севера, панятнае дзела. Падробнее вот тута
Ва ўрэмя цыкла "качоўка-стаянка-атвал, пака не атмудохалі", цыгане зарабатывалі дзеньгі, для этава ані гадалі, кралі ўсё што можна і нельзя, касілі пад ганімых паломнікаў, і, канешна жэ, пелі сваі афігенные і слезатачывые (што есць, то есць) песні пад скрыпачку і гітару ў кабаках. Бывала, што некатарые аставалісь у меснасці і станавілісь парадашнымі людзьмі. Асобенна ў Расійскій імперыі ані часта станавілісь арцістамі прыдворных хароў. Севодня ў Квітнеючай тожэ есць нескалька прафесіанальных цыганскіх калекціваў, а ў Рашке -- цэлы цеатр "Рамэн".

Как і гдзе жывут

Цыгане качэвалі дажэ ў Кітай, іменна так ані папалі ў Сібір кагда-та. У Афрыке цыгане жывуць тока ў Егіпце (атсюда і слова "Джыпсі" ў Яўропке па атнашэнію к цыганам, но лучшэ гаварыць "Рома піпл" -- так паліткарэктнее). Трохі цыганей есць у Аўстраліі, Кітае, Южнай Амерыке. У Канадзе, США, Западнай і Васточнай Еўропе іх дахрэна, асобенна ва Украіне, Румыніі, Венгрыі. Там ані да сіх пор качуют на лашэдзях, но ужэ не так сільна, как раньшэ.
У СССР цыган сталі заганяць на землю і атучаць качэваць па ўказу Варашылава, што был адобрэн Хрушчовым (такі лысы хахол-генсек, каторы бацінкам стучал і арал пра кузькіну маць в ООН). Выглядзела прыземленіе цыганей прымерна так: цыганам за незахер давалі землю і дама (прычом не ў гібенях, как яўрэям церыторыю пад іхні Бірабіджан, а ў Еўрапейскай часці Рашкі, Украіне, а такжэ ў БССР), но пры этам трэбавали абізацельна палучыць паспарт і прапісацца на адном месце. Ва Угалоўны кодэкс дабавілі стацьі за брадзяжнічэства і, вніманіе, ТУНЕЯДСТВА, атчасці за эту стацью спасіба ім, савецкім цыганам!
Уласць сір'ёзна за ніх узялась, сталі дажэ ўчэбнікі і кнігі на цыганскам дзелаць.

Цыганей сталі масава прызываць ў армію (эта началось ішчо пры Сталіне, і патаму многіе цыгане героі ВАВ, эта праўда.), а патом трудаўстаріваць. Аснаўные прафесіі, каторымі аўладзевалі цыгане, былі вадзіцель, кузнец, врач (сам відзел масажыста-цыгана і хірурга), леснік, металург.

Традзіцыі і саўрэменасць

Пра слезатачывые песні і танцы ў юбках ўжэ напісана, паэтаму скажэм пра мінталіцет. Украсць у цыгана -- стыд-пазор, а ў нецыгана -- маладзец, дабычу прынёс! Паэтаму кража эта іх нацыанальны заработак. Ішчо ані не брэзгуют таргаваць наркоцікамі і ізрэдка аружыем (но эта большэ ў высакагорных раёнах Расіюшкі, а ціпер і пабліжэ к Данбасу Украіны), ішчо шынкуют золатам (нелегальная скупка ў Свядомым на уліцы Батанічэская і Гомелі на пр. Пабеды, гдзе робіцца перахват людзей, сдаюшчых золата у гасударственные скупкі. Цыганям не нада паказываць паспарт і казаць, аткуда золата. Ані могут заплаціць за нево дарожэ, чэм в ламбардзе.
Мількаюць слухі а прычаснасці цыганей к таргоўле людзьмі (можа атсюда дзецкіе пугалкі пра то, што "цыганка ўкрадзёт"), і к помашчы нелегальным мігрантам. Но точна ізвесна, што цыгане могут укрываць сваіх дажэ убійц, іба у ніх есць свой внутрэнні суд, і еслі он апраўдаў чэлавека, то на наш суд ім становіцца похер. І наабарот, еслі наш суд апраўдаў, но іх суд асудзіл, то мінімум, што ждзет такога цыгана -- эта прэдпісаніе сдрыснуць із горада за 24 часа. Іначэ "пердзіманокаль" ат всево табара ему абеспечэн!
Дзеці і жэна ізгоя не прападуць, іх васпітаюць как сваіх саседзі, дзеці легко прымут новава папку, жэна -- мужа. То жэ самае будзет с сем'ёй пагібшэва цыгана. Бывае, што ат цыгана ўбегае жэна, тагда абмануты муж імее права на месць, но любоўнік можэт адкупіцца дзіньгамі.
Усе вапросы такова парадка разрулівае цыганскі барон. Эта не ўсігда очэнь багаты чэлавек, эта можэт быць і прастой мужык у куртке "адзідас", но он выступае глаўным арбітрам і трэцейскім судзьёй у такіх спорах, абладае аўтарыцетам непрырэкаемым. Уласць барона сіводня слабее, чэм уласць обшчэства цыган. Іхні унутрыабшчынны строй -- "упраўляемая анархія".

Как ужэ сказана, срэдзі цыганей многа абразованых і работаюшчых на нармальных работах людзей. Как правіла, эта прэдстваіцелі народнасці кэлдэрараў. Но ані абычна себя к цыганам у аткрытую не атносят, ведут сібя па-ціхаму, і а том, што врач ілі інжынер, сідзяшчы перад табой чыстакроўны чавэла, можна абычна ўзнаць толька ў прыватнай біседзе за румкай чая. Для цыгана вайці ў нашу жызнь і стаць срэднестацісцічэскім бюджэтнікам ілі рабочым усё раўно как нам эмігрыраваць і жыць срэдзі інастранцэў: хто-та ўпісался ў такую жызнь, а хто-та -- нет, цем более, не забывайце, што вывесці дзевачку із табара легко, а вот табар із дзевачкі бывае вывадзіць крайне затрудніцельна.
К сваей нацыанальнасці цыгане атносяцца трэпетна, дзіцей васпітывают на цыганскам языке і цыганамі, этаму мы тожэ можэм у ніх паўчыцца. У цыганей нету комплекса, што ані цыгане, ані эцім не баяцца нікаво прыцесніць і не сцісняюцца быць сабой. Мама-цыганка разгаварывае с рыбёнкам на цыганскам, такое жэ абшчэніе дома (апяць камень у наш агарод!). Рускі язык ўчыцца как-бы между дзелам.

Дальшэ рыбёнак ідзёт у школу, учыцца там, как мінімум, да 9 класа, но бывае, што і меньшэ, еслі маць і ацец захацят ево наўчыць сімейнаму дзелу (можа і наркату сбываць ілі золата скупаць нелегальна). Пачэму-та нашы органы гатовы трусіць айчынных "тунеядцэў" і прочых змагароў, а вот к цыганам абрашчаюцца толька тагда, кагда ані што-та надзелают і то как-та не сразу. А так ім пофіг на ніх абычна. У Гомелі срэдзі дня цыгане талкаюць-скупаюць золата неізвеснава праісхаждзенія ў всех жэлаюшчых--хоць бы адзін усемрыбятампрымер падашол.

У цыганей афігенная салідарнасць. Была, што парэнь, скрываясь ат прызыва, за суткі пераправілся ў Арменію з Гомеля. Помашч землякоў беглецу была на ўсіх этапах: ат персічэннія расійскай граніцы да паездкі ў Ерэван на перакладных з начоўкамі і пітаніем. Другая група цыганей в эта врэмя заявіла ў міліцыю, што пацан пашол в лес і згінуў, патом хто-та заявіл, што парэнь в заложніках в Брэсце, карочэ, іму памаглі ўйці всемі спосабамі. Валынку цянулі гдзе-та год, і памагатых была так многа, прычом разных вазрастоў, што пракурор плюнул і закрыл дзела а пасобнічэстве. Цем более, што іскомы пацан ужэ был жэнат і імел 3 дзіцей (і этат вапрос рэшылі сваі землякі).

У цыганей да сіх пор варуют невест і эта вызвана цем, што дзеўку ўжэ могут каму-та паабішчаць. Еслі ў цыгана палучылась прабрацца к бабе і лішыць іё невіннасці, то он па закону палюбасу стане іё мужэм, дажэ еслі дзевачка багатая, а он -- галадранец.
У быту жызнь цыганей складываецца па-разнаму, есць очэнь багатыя, есць і очэнь бедныя. Абычна нескалька сімей паселяецца на адной уліцэ ў часнам сектарэ, абразуя такі цыганскі "чайна-таўн". У дом к цыганям чужому не зайці, еслі нету в хаце мужчыны, хаця-бы старшэва сына, каторы должэн быць здаровым фізічэскі і на голаву, то есць лежачы дзед ілі падростак- даўн не ў шчот. Пачці ўсігда ў цыганей есць сабакі і прочая жыўнасць, уключая каней.
Сабак здаравенных ані не прывязывают, варота абычна аткрыты, еслі псіна каво пакусае, все скажут, што сабака чужая, а сабака сама сваліт с места, панятнае дзела.
Ва дварэ цыганскава дома гразнавата, пыльна, многа барахла, трапак і металічэскага лома, можэт стаяць машына без калёс на кірпічах і пахучы мешок с мусарам, каторы не вынасілі с Новава года. Бывае, што двор начынаецца сразу жэ возле дома, забора нету саўсем. Туалет абычна на ўліцэ, но дабегаюць да нево не ўсігда. Дзеці ў ніх без комплексаў: малы захацеў сраць -- сеў возле сцяны дома і наваліл кучу, малая чэша рукой между ног, глядзіт цібе ў глаза і ржот. На сваём языке ані гаварат яўна пра цібя, ты нічэво не панімаеш, а ані стаяць, зубы сушаць. Не ўздумай трогаць дзіцей -- прылеціт іх маць і ўцэпіцца ў воласы. Чуць што -- весь табар падтвердзіт, што ты насілавал рыбёнка, бывалі случаі!!!
Жэншчыны у цыганей громка арут і курат пачці ўсігда, і дома тожэ, как і цыгане мужыкі, і цыгане старыкі. У доме бардак, на сценке непрыменна вісіць мінімум адзін кавёр, пол гразнаваты, па нему ходзят в бацінках, страхівают пепел сігарэт, но плеваць не плюют, хаця гаўно ката ілі мышыны памёт ўпалне можа ліжаць в угалке. Запахі с кухні смешываюцца с араматам даўно не сціраных пілёнак і пота, а такжэ ішчо чэвота сладзенькава, не іначэ, анашы. На краваці навалена ўсево панемногу, зімняя адзежда ўперамежку с летняй, пад ней можа лежаць какая-нібудзь бабка 100 з гакам гадоў. На неё можна сдуру сесць, не знаючы. Еслі старая цыганка раскроецца -- працівагаз не спасёт, лучшэ свалівай!
У доме жывёт ат 5 да 18 чэлавек, і эта нармальна. Над кравацью ілі на кухне над сталом вісіць такая скацерць, гдзе нарысованы султан, што скачэ на лошадзі, украўшы нівесту ноччу, ілі морда цігра. Каструлі і тарэлкі свалены пад умывальнік і ждут сваево часа, над німі ўюцца мухі і прочая жыўнасць. Такая жэ жыўнасць уёцца над едой. Тут жэ над сталом можа быць нацянута вяроўка, гдзе сохне більё, у том чысле трусы, і эта пры налічыіі 2-3 вяровак са шмацьём ва дварэ. Халадзільнік можэт атсуцтваваць, паэтаму із прэдложэных угашчэній лучшэ выберы чай -- он хаця бы кіпел.

Ішчо што: свет ілі газ можэт быць вырублен за неўплату, тада хазяева гатовят на печке, что топіцца торфабрыкетам ілі ломанымі яшчыкамі із-пад бананаў. Тут запашок будзе такі, што і неберэменныя хватаюць таксікоз.

Несматра ні на што, усе жыльцы этава дома могут сматрэць как на гаўно на любова пасеціцеля, хоць на мента, хоць на Самізнаецекаго, нікакіх комплекасаў нашчот жылья і статуса ў ніх не будзет.
Крайняя хатка бедных цыган

С талпой цыганей лучшэ рэальна не связывацца, усімрыбятампрымеры эта правіла знаюць. Был случай, кагда маладой участковы інспектар рэальна стрылял в воздух -- напугался арушчых цётак у платках, кагда прышол па вызаву. Патом он расказывал, што (даслоўна)

"Много баб чёрных везде было... прут со всех сторон... глаза страшные -- порвут как пёс грелку... я за "Макара", не помню, как достал, с предохранка снял, стрельнул раз, два -- как 
пелена с глаз -- трое всего передо мной, но только что было штук, 15 не меньше... со всех сторон, слева, справа".из расказанава аутару  лична 

Вазможна здзесь імел места "цыганскі гіпноз" -- хто знае.
Пасрэдзі срача ціпічна цыганскага дома ўдруг паяўляецца маладой цыган, адзеты па паследнему слову, на нём дарагой касцюм, новыя баціначкі і ў руках ево дарагой смартфон прэдпаследней мадэлі, у воздухе павісае запах адзекалона "Фарынгейт". Этаму 25-летнему парню на дзеле 15 лет, он ідзёт у горад к дзевушке. Скора он ужэ будзет атцом 2-3 дзіцей і эта толька ат неё. Дрэсс-код на свіданку эта ўсё, вот еслі бы проста гуляць, то адзежда магла бы быць другая. Ваабшчэ, закрытую адзежду носят толька дзевушкі, парні могут летам хадзіць дажэ па гораду ў трусах і шлёпах, на мненіе акружаюшчых ім глубако памяркоўна.
Маладые цыгане абоіх палов очэнь дзерзкіе, легко ідут на канфлікт, могут нападаць па 5 на аднаво, бывае, што і ўсемрыбятампрымераў не баяцца, асобенна, кагда бальшой кучэй сабіруцца. Фірменная развлекуха цыганскай шпаны: бігут па тарговым радам і хватают, што пападзёцца, патом рэзка ўрассыпную.

Зарабатак на жызнь пры атсуцтвіі рабочэва места

На первам месце срэдзі атнасіцельна законных відаў зарабатка стаіць здача металалома, і здесь цыганам апяць памагаюць коні. Лом сабіраецца па дварам, свалкам, местам сноса дамоў і грузіцца на цілегу, у тот жэ дзень, как правіла, здаёцца на чэрмет. Экіпаж павозкі састаўляе ад 2 да 5 чэлавек разных палоў і вазрастоў. Ані едут па шассэ ў горад на "дзербан" -- рэйд па мусаркам і дварам у поісках жэлеза. Сначала на дароге із-за паварота паяўляецца "неземной" запах, патом лахматы кусачы сабака, патом ужэ павозка.
У канаве ў дарогі валяецца металічэскі швеллер, как он там аказаўся, ужэ ніхто не знае. Экіпаж спешываецца, дастаюцца ломікі і лапаты. Тры мужчыны і две бабы, задраўшы спадніцы, лезуць у зараслі крапівы, начынаецца работа. Усе рвут балалайку, бо швеллер парадашна зарос сарнякамі, бабы работаюць не меньшэ мужчын. Наканец швеллер дасталі, он весіт кілаграм 800, не меньшэ. Конь ево не цянет, нісматра на любяшчы мат хазяіна. Тада ў швеллера выстаўляецца стража, а астальные едуць за падмогай. В ітоге за швеллер, часць каторава ўсё жэ едзе на павозке, біроцца чэлавек 15.
Ракам-бокам і прыскокам за часа 2 дабычу зацягівают ва двор, на сіводня эта ўсё. Патом ево папілят на кускі і связуць у гаражы на чэрмет. Такі фарт 1 на 100 шансаў. Был случай, кагда цыгане-металаломшчыкі увідзелі стары веласіпед возле сцены дома, а возле нево груду трапак. Думалі, што свалка, сталі велік грузіць, ат'ехалі. Удруг куча мусара ўстаёт і арот, штоб аддалі веласіпед. Эта бомж там спал, і, аказываецца, велік был ево.

Кагда-та усемрыбятампрымеры Гомельшчыны палучылі каманду прысеч этат сбор металалома, што велся без афармленія зборшчыкамі ІП (на дзеле каво-та із "слуг народа" задалбалі цыгане, што пруцца прама перад іхнімі машынамі, соўкаюцца па дварам, па мусаркам, і ваабшчэ саздаюць нездаровы клімат, ведзь у паяўленіі іх сталі "вінаваты ўласці").
Как-та раз патруль на газіке засціг ўрасплох цыганей, каторые ехалі с "ахоты", так ані, штоб не плаціць штраф, скідывалі собраны металалом па старанам дарогі -- ціпа, эта не наш, убегая ат міліцыі. Прыкольна была са стараны відзець: несёцца конная цілега, следам метоўскі "бобік", і цыган у майке "Роналдо", устаўшы ва весь рост, кідае раму ат веліка ў сторану астаноўкі тралейбуса (а во, еслі бы ў "бобік" бросіў, а??!).
Усё раўно цыгане лом сабіраюць, но ўжэ на гарадской свалке. Прама пасрэдзі мусара стаіць лошадзь, непадалеку сем'я цыган ішчэ металалом. І цыгане, і конь даўно забілі на вонь, а работнікі свалкі пабаіваюцца за свае бульдозеры і трактары.

Утарым віда заробка яўляецца гаданіе. Жэншчыны і бабкі лезут к людзям у парках, асобенна к дзевушкам і маладым парам. Гаварат, што ўсё знают. Аўтар стацьі как-та сказал такой "усезнайке": раз усё ты знаеш, то раскажы мне пра такцічэскіе харакцерысцікі гаўбіцы Д-30. Цыганка афігела, панятнае дзела. Дзеўка с рыбенкам можэт проста хадзіць і прасіць "на малачко", прычом голас такі, будта ана сама себе медленна пласкагубцамі рве зуб. Сто чэлавек пашле іх на хутар, а сто первы падасць -- цем і жывут. Дзеці, бывае, шарацца па тралейбусам і гнусавымі галасамі паюць песні. Пасажыры с удавольствіем плацят, штобы не была паўтора "на біс". Ішчо цыгане акціўна спекуліруют, перапрадают падарожэ разны тавар. Паміма калбасы прадаюць дажэ ачкі (не солнечные -- настаяшчые).

Кагда едзет налогавая, табар дружна падрываецца і звалівае с места. Хватаюць сумкі, тавар, разложэны на земле, пры этам ево раняюць на бегу. Как-та раз мужык паднял палку сухой украінскай калабасы "Фінська", што выпала із сумкі ўбегаюшчэй цыганкі, ішчо адной цётке дастаўся чай "Ахмад". Абычна цыгане прачуцца ў пад'езд, гдзе есць кварціра для храненія тавара, і там жэ абычна і жывет хто-та із ніх. Патом аттуда вылазят на разведку па 1-2 цыганкі, еслі ўсе ціха, то апяць ідут і таргуют.

У пазапрошлам гаду ў Гомелі была распрастранена масавая таргоўля весьма недурственнымі смартфонамі. Прадавалі іх чорные как галавешкі "расіяне", каторые "атдыхалі, но дзеньгі праігралі/паціралі/інапланецяне спёрлі, паэтаму, дарагой, купі айфон 7, недорага. настаяшчы, во, каробачка есць дажэ... Дзевушке вёз, но відзіш, сам без дзенег, так купі..."
Патом выяснялась, што эта ў лучшэм случае "кірпіч" -- такая імітацыя дарагова айфона с флэшкай уместа працэсара і вазможнасцямі калькулятара і званілкі "Нокія-3310". У худшэм алчны хамячок палучал корпус ат айфона, пустой унутры. Дакументы на целяфон на кітайскам і чэк аказывалісь туфтой.
Расказ ат первава ліца:

Я ехаў па парку на веласіпедзе па цёмнай алее. Быў канец сенцябра, часоў 7 вечара. Уперадзі на лавачке сідзелі два хлопца. Адзін сідзел как чэлавек, втарой как абізьяна -- ногі на 
сідзенье лавачкі. Тот, што сідзел нармальна был пастаршэ і выглядзел нескалька мажорна, а ўтарой ціпічны гопнік у футболке і ношэных савецкіх бруках у сціле "прашчай, моладасць". 
Оба ў адкрытую пацягівалі "Балціку-9". Смуглая ўнешнасць магла бы сайці за чэчэнадагестанскую, но парадашные мусульмане не п'юць піва із банкі. Эта былі цыгане. 
-- Эй, друг, стой, целефон дзёшэва не нада, -- аклікнул меня "інцілегент". Я астанавілся, он падашол і стал паказываць штуку, сільна пахожую  на "Нокію-Люмію" 2013 года:
-- Новая, пачці не юзал, но вот, прадаю, дзеньгі нада, у Піцер з другам еду. 
-- За сколька? -- спрасіл я.
-- Ну, за 150 рублей, срочна дзеньгі нада, -- прамолвіл вечэрні прадавец. 
Я папрасіл аткрыць заднюю крышку апарата, дастал свой смартфон і стал "загугліваць" "айдзі-номер" с цыганскай балдавешкі. Інцелегент ціха наблюдал за мной, но ўнезапна ка мне 
падлецел утарой, паклоннік піва і савецкіх брук: 
-- Ты цэну збіць хочэш!! Ілі пакупай, ілі ідзі нахер адсюль, ну!" 
Я не ждал такога націска ад шпіндзеля на тры галавы ніжэ сібя. Молча атдаўшы целефон старшому на прашчаніе я прэдупрэдзіл смуглатварых таргоўцэў, што січас жэ саабшчу "куда нада". 
Между цем на алее паявілісь людзі, мы ўжэ былі не адні. Цыгане молча забралі сваю "Балціку" і быстра пашлі ўглубь парка. Вызаў усімрыбятампрымераў нічэво не дал -- цыганей і след 
прастыл. Толька гразные сляды на лавачке, акуркі і пару харчкоў пад ней.     

На этам аснаўные спосабы цыганскава зарабатка без работы заканчываюцца.

Перспекцівы цыган у Квітнеючай

Ані тут наўсігда, смірыцесь с эцім. Пры абшчэніі, штобы не даць сібя загіпнацізіраваць, можна неажыданна спрасіць пра "гаўбіцу Д-30", ілі страхнуць пылінку, ілі пасматрэць на часы, карочэ, атвлеч цыгана і самаму пераключыцца. Ні пры какіх абстаяцельствах не стоіт пускаць незнакомых цыганей у часны дом.
Цыгане былі, есць і будут. Вазможна ў будушчэм іх будут падцягіваць к цывільнаму ўраўню, можэт быць будзет "кафедра цыганскага языка" ў БГУ, но пака как есць. Еслі мы нічэво не будзем у ніх пакупаць (еслі толька не ў легальна работаюшчэм магазіне ілі ларке) і падаваць ім за так дзеньгі, то можэт ані і самі кінут эцім занімацца. Но ў многіх із ніх с раждзенія ў мазгі ўстроены "лахаіскацель", пагэтаму, пака ў Квітнеючай есць лохі, тут будут і цыгане.


Падзялiцца ВК.png ВКонтакте ФБ.png Facebook Ц.png Telegram