Транспарт

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


Ppc.png Партархівы: Днеўнічок Парціі
Стацья ніжэ ўзята із ППЦ чыста ў азнакаміцельных і развлекацельных цэлях. Ана яўляецца архіўным дакументам, паэтаму рэдакціраваць іё нельзя.
No-image.png А гдзе карцінкі?
Цекст нужна разбавіць ілюстрацыямі абнажоных жэншчын!

Стаіш на астаноўке, народзец™ вродзе бы пачці рассасаўся... Пад'язжает твой аўтобус/тралік/аўтазак/трамвай і тут аткуда ні вазьмісь ІЗ УСЕХ ШЧЭЛЕЙ НАБІГАЮТ ТОЛПЫ ЦЁТАК І ДЗІЧАЙШЭ ЛОМЯЦЦА, ШСХ, ІМЕННА Ў ЭТАТ ТРАНСПАРТ!.. Блеаць, сір'ёзна. Мы наблюдалі этат працэс: в радзіўсе 10 м. ат астаноўкі стаят 3,5 таварышча; патом із-за ўгла паяўляецца нужный аўтобус... і (хаціце нямнога ўлічнай магіі?) вакруг ужэ талпа, как у абменіках вясной 2011 г. І эта талпа на 99% - нізкарослые акруглые цёткі з сумкамі/хуюмкамі/пакетамі і т.д. і т.п. І так у любое врэмя сутак, на любой астаноўке... І ты такой панімаеш, што ўсе эці жэншчыны - мамы/жоны нашых таварышчэй, каторые очэнь усталі і спяшат дамой, а іх там любят і ждут. І ані - ўсталые после работы ішчо будут гатовіць ужын... А многіе із ніх, відзіма, жывут гдзе-та ў сказачнай жопе, гдзе нет магазінаў, т.к. ташчут пакупкі з сабой. І, казалась бы, стоіт іх пажалець... Аднака, кагда эта армія хобітаў начынает настырна расталківаць ўсех (т.е. саму сібя) лакцямі і прабівацца в транспарт, каторый ты даўно ждаў (кагда эціх цётак дажэ не была ў зоне відзімасці), хочэцца забыць пра памяркоўнасць... Вот аткуда ані бяруцца? Ашчушчэніе, што эта какой-та флэшмоб...


Эта жэ рэальный ужас. Мы замецілі, што на некатарых забітых маршрутах у час-пік дают "гармошку" (каторая ўсё раўно забіта так, как будта там прадают доллары за 3500), а ў астальное врэмя - абычный маленькій аўтобус (каторый забіт ішчо большэ). Но ў любом случае, і це, і другіе ходзят намнога рэжэ, чэм нужна... Аднака, вазврашчаясь к "гармошкам"... Какова хера нельзя пускаць "гармошку" ўсё врэмя? эта што, для асобых случаеў? ілі эта "гармошка" - гордасць аўтапарка? выміраюшчый від аўтобусаў?.. што за херня? ілі эта ціпа аўтобус-обарацень: днём он маленькій і скромный, но с наступленіем цемнаты прэврашчаецца в бальшую зялёную "гармошку"? Вон, адзін шыбка ўмный блогер напісаў, мол "заганяць людзёў у падземные пераходы - прызнак таталітарызма". А прэсаваць іх у апшчэственый транспарт, эта тагда што? Народзец.рар на астаноўке занімает 30 кв. метраў, а патом ВНЕЗАПНА архівіруецца і ўмешчаецца ў МАЗ-103. А хулі вы думалі, дажэ ў афіцыальнай дакументацыі напісана, што некатарые мадэлі аўтобусаў умішчают 8 чалавек на квадратный метр! (канешна, разгавор пра полную плошчадзь салона, но ўсё-такі) І вот бывают такіе маменты, кагда чувствуеш сібя азіацкім эмігрантам, каторый плывёт в Амерыку в закрытам кантэйнерэ ўмесце с кучай сваіх саацечэственнікаў. Как гаварат гопнікі, ні прадахнуць, ні пёрнуць. Как гаварат более культурные таварышчы, в цеснаце, духаце і на ўсех в абідзе. І эта ішчо очэнь харашо, еслі цібе папаўся аўтобус без кантралёршы, каторая акі атамный ледакол упрама прабівает пуць с аднаво канца салона ў другой. І нііпёт, што ты фізічэскі дажэ не можэш дастаць рукой білет ілі дзеньгі, как і плюнуць ей у ліцо, паскольку с сжатай грудной клеткай асоба не паплюёшся. Вапшчэ, эта ўжэ баян, но рэальна кажэцца, што на должнасць кантралёрш праходзят касцінг па весу і аб'ёму.

Но і эта не самае вясёлае. Можна закрыць глаза на ўважыццельнае атнашэніе к сваім кліентам Мінсктранса і спамяркоўнічаць, но адзельна дастаўляют нашы таварышчы, асобенна ўжэ ўпамянутый падвід "цёткі". Бывает стаіш ў самава бардзюра, так, што пад'езжаюшчый аўтобус можэт цібя забрызгаць, но вот, у самый паследній мамент перад табой, чуць лі не пад калёса аўтобуса пралазіт такая вот цётка і...блеаць, стаіт сібе, как будта так і нада (акі "а я тут занімала"). Не менее бесіт, кагда с раскрыціем дзвярэй усе, не сматра на сацыальный статус начынают адавейшэ ламіцца, расталківая лакцямі ўсё, што толька можна. А патом пачці ўпрыпрыжку нясут сваі наглые жопы на свабодные места... А ішчо, мы замецілі, што некатарым пасажырам проста свербіт в эціх самых наглых жопах выйці не чэраз ту двер, каторая бліжэ к нім, а чэрэз какую-нібудзь другую. Прэдпалагаем, што этат выхад бліжэ к чэму-та там і ім прошчэ пёрца па салону как і ўпамянутай кантралёршэ, расталківая ўсех астальных, уместа таво, штобы прайці то жэ самае расстаяніе СНАРУЖЫ аўтобуса... Атзельна стоіт упамянуць мятро.

Ад начынаецца ўжэ на падходзе к станцыі, кагда нужна вайці чэрэз эці сраные дзверы, каторые как Украіна пастаянна мечацца туда-сюда. У жэ на падходзе талпа дарагіх саграждан устраівает гоначкі на выжываніе. Ціпа, нужна заняць калею, каторая вядзёт прама к дзвярам і абагнаць (сталкнуць с трасы) усех канкурэнтаў. Стоіт лі гаварыць, што ўсё срэдства цётак пры этам харашы? Жутка бесіт, кагда ідзёш к этай сранай дзверы, а радам цётка ідзёт к сваей - казалась бы, мір і гармонія! - но патом, унезапна, што-та клініт у іё мазгах і ана сварачывает са сваей калеі на тваю прама ў цібя пад носам! І ты чуць с ней не сталківаешся (іба не стоіт забываць, што ўсе пруцца как усраўшысь). А патом ана ішчо дажэ не папытаецца прыдзержаць перад табой эту сраную двер. Кстаці, таварышчы жэншчыны. Нічэво лічнава, но мы замецелі, што вы, пачэму-та очэнь часта заходзіце ў мятро так, как будта жывёце адні ў цэлам мірэ. Там жэ бальшымі буквамі напісана: "ПРЫДЗЕРЖЫВАЙЦЕ СРАНУЮ ДВЕР, БЛЕАЦЬ!!!11" (ілі как-та так), но многіе із вас ідут па этай жызні не аглядываясь і не астанаўліваясь па мелачам. ̵ ̵у̵з̵я̵ц̵ь̵ ̵і̵ ̵у̵е̵б̵а̵ц̵ь̵!̵ ̵

Патом, бывает не очэнь прыятна, кагда сраный турнікет не чытает твой праездной, сзадзі ўжэ негадуют, менты і цётка із будкі падазрыцельна смотрат і т.д. Но эта ўсё ерунда. Інцірэснее, кагда на спуске на платформу некатарые начынают бежаць к поезду. Ну йобана, эта што - поезд в Хогвартс? Эта жэ дажэ не абычный поезд, апаздаўшы на каторый, рыскуеш не аказацца ў каком-нібудзь Мухасранске ўсрок, да ішчо і білет прасраць. У мятро паезда ходзят МАКСІМУМ каждые 10 мінут, а днём - каждую мінуту-две. Блеаць, неўжэлі этат атрэзак врэмені рэальна столька рэшает, штобы радзі нево бежаць как дзібіл на радасць прахожым? Перавадзя утрам будзільнік на 5 мінут, вы траціце большэ врэмені, чэм прапуская поезд у мятро. Эта еслі не гаварыць пра сотні врэмені, патрачэные на інтэрнэты і прочые інцірэсные вешчы... Ну ладна ішчо, еслі таварышч, каторый бежаў па эскалатару (што ў прынцыпе запрэшчэно), што аж уся жопа ў мыле, такі успеў запрыгнуць у свой вагон на радасць цем, каму там была і так не асоба ўютна, і не палучыў закрываюшчыміся дзвярамі па дурной галаве. Ціпа пабедзіцель, маладзец. А как быць с цемі, у каво дзвер захлопнулась перад самым носам? Да этаж ̵ ̵ё̵б̵а̵н̵ы̵й̵ ̵с̵т̵ы̵д̵ ̵ фіаско, іба і сам зра бежаў, і перад акружаюшчымі нялоўка (акружаюшчые дзелают покерфэйс і ізабражают памяркоўнасць, но на самам дзеле ціхонька зларадствуют, мол, вот какой лашара). Как гаварыцца, паспяшыў - людзей насмяшыў. І ано таво стоіла?


Падзялiцца ВК.png ВКонтакте ФБ.png Facebook Ц.png Telegram