Квітнеючая

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


Ладно.png «Ладна, і так сайдзёт!» — падумаў аўтар і атправіўся наўстрэчу прыключэніям
Стацью нужна дапісаць і вапшчэ прывясці ў парадак


«Беларусь — гэта вялізазны край, каторы складаецца з губэрняў: Менскае, Магілёўскае і Смаленскае (цалком), блізу ўсяе Вітэбскае губ. (апрача Рэжыцкага і Люцынскага паветаў), блізка усяе Віленскае (апрача часьцей Троцкага, Віленскага і Сьвянцянскага пав.), Горадзенскае губэрні, трох паўночных паветаў Чарнігаўскае губ, ды з сумежных валасьцей губэрняў: на заходзе — Сувалскае, на ўсходзе — Пскоўскае, Цьверскае, Калускае і Арлоўскае. Усяго абшару Беларусь мае каля 258,000 квадр. кілёмэтраў, на якім жыве 12 міліёнаў беларусаў і балей за 3 міліёны іншых нацыянальнасьцей — маскоўцаў, жыдоў, палякоў, татараў. Беларускі народ займае гэты абшар, седзячы на ім густой чарадой, у якую ўмешаны другія нацыі, каторыя прыйшлі сюды з чужых краёў і пераважна гуртуюцца па мястох і мястэчках.»

(Профэсар М. В. Доунар-Запольскі. Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі.1919[1]; арфаграфія сахранена)


Квітнеючая (афіцыальна бел. Рэспубліка Беларусь, рус. Республика Беларусь) - сацыальна арыенціраванае гасударства для народа ў эпіцэнтрэ Яўропы ©. (На самам дзеле™ ў цэнтрэ Яўропы Квітнеючая находзіцца чыста геаграфічэскі, еслі шчытаць васточнай граніцай Урал і Волгу. Сагласна істарычэскаму, паліцічэскаму і культурнаму дзеленію, Квітнеючая находзіцца адназначна в Васточнай Яўропе. А сагласна эканмічэскмім паказацелям - гдзе-та в Афрыке.) Па Кансцітуцыі яўляецца ўнітарным, дземакрацічэскім, сацыальным і прававым гасударствам[2].


Гарада

капіпаста

Мінск. Унылы задрыпаны гарадзішка. Максімум – эта уездны цэнтр. Ну ладна, хай будзе губернскі цэнтр ціпа Омска ілі Яраслаўя расійскіх, ні более таво. Насяленіе – сплашной калхоз, усугубленны завышэнным ЧСВ, патаму шта сталіца. Эта то жэ самае, што перанясці сталіцу у Жыткавічы, напрымер, ілі Маларыту – адзін хуй. Горад для сталіцы уныл боляе чэм полнасцью, ні аднаво нармальнава зданія. Ну вот скажыце, с какім зданіем асацыіруецца у вас Мінск? С какой істарычэскай дастапрымячацяльнасцью Максімум, што прыходзіт на ум – нацыаналка (ні убожэства, но проста бязлікая хуйня) і ЖД-вакзал, каторы сільна напамінает тарговы цэнтр. Уплатненнае чудовішчэ без істарычэскава ліца.

Брэст. Па цэнтру харошэнькі, выйдзеш с цэнтра – унылае дзярмо, прычом мегасауковае. Такова калічэства ваты і я ні відзел ні у адном беларускам горадзе, дажэ у Віцябске. Ачэвідна, там после распада саюза асталась дахяра ваяк-пенсау, палучаюшчых ахуенную расійскую пенсію, но прэдпачытаюшчых жыць тут. Эта абсалютна прарасійскі горад, нісматра на западнае распалажэніе. І людзі там, прашу прашчэнія, гауністыя.

Гродна. Піздат. Ні патаму шта палякі і западны, а патаму шта эта ядзінственнае сяло, каторае можна назваць, хоць унылай і васточнапольскай, но Яуропай. Но што самае глаунае, там піздатые людзі! Ні успееш падумаць а чом-та, как сразу усе саветуют і памагают, прычом без пантоу. Гуд!

Гомель. Анціпод Брэста у плане людзей. Напамінает большэ такой васточнаукраінскі горад, но НІ ВАТНЫ. Людзі – ахуенныя, такія жэ как у Гродна, но са сваім каларытам нямнога украінскім. А вот архіцяктура – ні устаць ніабасрацца, што цэнтр, што акраіны – чудовішчэ. Ну. Блядзь, проста МЕГАЧУДОВІШЧЭ. Но людзі піздатыя.Вот дваяка как-та. А, ну ішчо какой-та там дварэц і тры белкі ручныя у парке.

Віцебск. Скучна, сера, убога, большэ ні паеду. Канцжнтрацыя ваты у 2 раза меньшэ, чэм у Брэсце, но яе дахуя, асобянна эці прыпізжэнныя бабкі с дедкамі - ані хоць шчас вазьмут аутаматы і пайдут за вілікую расію ваяваць. Цьфу, нах. А ішчо сваім “базарам” с саладухамі і трэцьесортнымі расійскімі “зьвездамі”.

Магілёў. Не был. І ні асоба хачу. Знаю, што там тока две аркі. Нахуя, зачэм? В чом трыумф этава горада. Што аж две трыумфальныя аркі?

Барысау. Дно. Проста дно. Днішэ. Мегаднішчэ.

Салігорск. Застроенны сауковымі навастройкамі навадзел, у каторам пастаяна што-та смярдзіт, как із сракі аршанскай дзеуствянніцы, баяшчэй рана атарваць цэлку і далбяшчуюся у связі с эцім у сракатан.

Пінск. Харошэнькі. Ржальна піздаты, і дажэ новыя раены нічо так. Вот Пінск нараду с Мозырэм, імха, - самыя красівыя раенныя цэнтры у стране. Первы па архіцяктурэ, утарой – па жывапіснасці прыроды. Людзі тока сільна атлічаюцца. У Пінске – быдлаватыя, хамаватыя пацанчыкі. Пра Мозыр ніжэ і патом.

Столін, Лунінец. Оба панравілісь у плане людзей. Вот сільна відна уліяніе працестанцізма. Людзі рабацяшчыя і багатыя па нашым меркам. У любой бабке у 30-ці старых ліфчыках ляжыт на смерць стока бабла, за сколька можна усю страну пахараніць і дажэ Кіркорава на атпяваніе пазваць. Гуд. Арзіцяктура – сяльпо і стыд.

Баранавічы. Страшны навадзел. Людзі так се. Проста серыя эці Баранавічы, как распідарашэнная сонцэм камета.

Орша. Сімпацічны нармальны гарадзішка. Ну, па нашым меркам. І у цэнтрэ. Людзі – вата, маладзеж – разбіраюшчаяся у інце вата. Асобянна на льнозаводзе.

Полацк. Уныл і страшэн. Жалка, что самы стары горад страны у таком плачэунам састаяніі. Но у Полацка есць грамадны плюс – возле няво назодзіцца

Наваполацк. Ванючы сауковы страшны уябанскі гарадок. Нахуя такое строіць, епт? Так вот, эта как лучшая падруга у піздатай бабы – эта страшная падруга. Вот так і Полацку павязло с Наваполацкам, этакім полумордарам.

Ушачы, Міоры, Паставы, Глубокае і т.д.: красіва і па-каталічэскі. Вот ральна мне нравяцца аткія гарадкі.

Навагрудак. Сяло. Стыдна, што на фоне старых хат стаіт памятнік Гедыміну. І яшчэ стыдна, што такое уебішчэ – первая сталіца ВКЛ. Ні едце туда сматрэць на кусок замка – лучшэ піваса нахуячцесь, большэ пользы будзет.

Ліда. Горад – чмо. Большых барыг і нідабражэлацельнава насяленія яшчэ нідзе не бачыў. Паганскі, такой гарадок, “польскі” у атрыцацельнам смысле. Гродненская мелач. Чыста, уютна, па-каталічэскі, скучна і сера.

Бабруйск. Бальшой. Как усе знают, самы бальшой раенны цэнтр у стране. І унікален цем, што дзеравяннай застройкі там, навернае, 99%. Рэальна, едзеш-едзеш, а кругом хаты-хаты-хаты-хаты-хаты-хаты-хаты. Горад страшны, но людзі нічыво так.

Касцюковічы, Хоцімскі і прочая мелач: как кагда. Есць што-та падобнае на чэлавечэскае, есць што-та ужасна-страшнае, падобнае на расійскія дзярэуні.

Мозыр. Ужэ вышэ пісал, што горад красівы, но толька у плане прыроды. Архіцяктура па срауненію с Піснкай – дно, но прырода супер. І самае глаунае – эта мегараспіздяйскі горад. Вот ральна горад палнейшых распіздяеў. Куда пагуляць, тусануць – так эта тока у Мозыр.

Калінкавічы і прочыя Петрыкавы. Скучна, уныла, сера – как і вязде.

Сноскі

  1. https://be.wikisource.org/wiki/Асновы_дзяржаўнасці_Беларусі
  2. http://konstituciya.by/konstituciya-respubliki-belarus-1994-goda


Падзялiцца ВК.png ВКонтакте ФБ.png Facebook Ц.png Telegram