Канец выхадных

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


Ppc.png Партархівы: Днеўнічок Парціі
Стацья ніжэ ўзята із ППЦ чыста ў азнакаміцельных і развлекацельных цэлях. Ана яўляецца архіўным дакументам, паэтаму рэдакціраваць іё нельзя.
No-image.png А гдзе карцінкі?
Цекст нужна разбавіць ілюстрацыямі абнажоных жэншчын!

Наканец-та эці сраные выхадные заканчываюцца. Ведзь эта жэ так прыятна — праснуцца с утра параньшэ, када за акном ішчо цямно, как у негра ў сраке (а ішчо і часы не перавадзілі), папіць сраный чай і ідці на ўліцу, гдзе холадна і мокра (і па-прэжнему цямно). Патом ехаць на сранам забітам аўтобусе да сранава мятро, гдзе людзей ішчо большэ. Утрэнній слэм с цёткамі с відам "райспалком-стайл" в апшчэственнам транспарце бадрыт лучшэ этава вашэва кофе.

Патом прыезжаеш на работу — а там ведзь так крута. Мудакі із начальства са сваімі тупарылымі вапросамі/распаражэніямі/шутачкамі, калегі, каторые ўсігда расказывают усякіе ахірыцельные історыі, ну і сама работа.

Патом сраный абед, где очэрэдзь, как на аткрыціі этава вашэва Бургер Кінг на Каменке, толька не із хіпстэраў, а із нішчэбродаў (прымерна такіх, как ты сам). Прыходзіш с абеда, а жлобскіе калегі жрут сваі ссабойкі і ваняют імі на ўсё зданіе. І ты такой думаеш: хм, а еслі бы я не паеў, этат запах вызываў бы ў міня апеціт, ілі рвотный рэфлекс, как січас?

Патом ты едзеш с работы на сранам мятро, гдзе ўсе ўжэ ўстаўшые і памятые, аднака жэланіе паслэміцца, ачэвідна, у ніх сахранілась. Што сука асобена бесіт, многіе людзі (в аснаўном — це жэ цёткі "райспалком стайл") вязут с сабой баўлы с прадуктамі. І ты такой, весь спрэсованный, думаеш: сука, гдзе ані, блеаць жывут? в лесу? в радзіўсе 10 км ат іх дома нет магазаў? Што за херня: зачэм ташчыць с сабой чэраз пол-горада прадукты, каторые можна купіць в магазе шагавай даступнасці?

Патом перасажываешся на сраный аўтобус і вясёлае пуцішэствіе прадалжаецца. ШСХ, чэм бліжэ твая астаноўка, цем большэ пасажыраў с пакетамі прадуктаў. І знаеце, жутка бесіт, када какая-нібудзь цётка сама ціпа стаіт, а свой пакет ставіт на сідзенье. Так і хочэцца сказаць, мол, курва, ты панімаеш, што факцічэскі занімаеш два места, а заплаціла за адно (і то — у лучшэм случае, т.к. многіе салідные с віду людзі ездзят зайцамі, блядзі эдакіе). Ілі сядзь і пастаў пакет на калені/пад ногі, ілі ўберы ево с сідзенья і не высёрбывайся!.. А ішчо есць такіе сабакі на сене, каторые кагбэ і самі не садзяцца, і другім не дают: стаят над адзіночным местам і пракцічэскі свісают, сматра ў свой сраный смартфон ілі проста ў акно. І ты не хочэш апускацца да ўраўня наглай ляпы і са скрыпам працісківацца на эта сідзенье, а папрасіць падвінуцца проста ўпадлу...

Патом выходзіш із аўтобуса — апяць цямно, как у негра ў сраке, — сразу начынаеш любіць осень і геаграфічэскіе каардзінаты сваей страны. Учытывая, што ва врэмя работы солнечнава света ты і так не асоба відзіш, можна прэдставіць сібя жыцелем Запаляр'я, іба полгода ты жывёш пры іскуственнам асвішчэніі.

Па дароге дамой хочэш зайці ў магаз за Чаркай і Шкваркай на ўжын. Зная асобенасці этай страны, прэдусматрыцельна заходзіш у банкамат, іба цермінал у магазе можэт не работаць, а із-за кіламетровай очэрэдзі ты не ўвідзіш аб'яўленіе аб этам, напічатанае 8 кеглем на спічэчнам карабке над самай касай. В таком случае цібе прыдзёцца с пазорам выхадзіць із очэрэдзі в другую касу ілі вапшчэ нахер (еслі і другіе церміналы не работают), а астальные пакупацелі будут молча с цібя ўгараць і думаць, какой жэ ты лашара. Паэтаму лучшэ сняць налік.

Возле сранава банкамата 3,5 чалавека, но ані капаюцца там па 10 часоў, ведзь іменна січас ім нада пасматрэць баланс, кінуць бабла на целефон, кінуць бабла на інтэрнэты, аплаціць газ, свет, прасцітутак, воду, праверыць баланс ішчо раз і т.д. і т.п. І еслі ты станеш к чалавеку окала банкамата слішкам блізка, этат чалавек (скарэе ўсіво эта будзет та самая цётка "райспалком стайл") павярнёцца і скажэт, мол, хулі ты такой дзерскій, аташол на два метра, блеаць, а то ана баіцца, што ты украдзёш іё бабло. І ты такой атходзіш на два метра, а какая-нібудзь ТП с покер-фэйсам впалне можэт всрацца между цёткай і табой. І ты такой справедліва замічаеш, мол, я вапшчэта тут стаю, а ТП пасмотрыт на цібя, как на гаўно, і наглай інтанацыей вазрасіт, мол, а я аткуда знаю, хулі ты тут стаіш, ты бы ішчо за кіламетар стаў. Карочэ, ты ішчо і вінават акажэшся. А што самае інцірэснае, цётка не ачкует падпускаць ТП к сібе за спіну, іба "эта жэ ТП!, а ты какой-та падазрыцельный хер".

Еслі цібе павезло і ты сняў нужную сумму, ты ідзёш у магаз і панімаеш, што далеко не ўсе хамячкі затарылісь прадуктамі ў другом канцэ горада, іба людзей у магазе как насрана. Ітак, адні мяшалі цібе сваімі сранымі пакетамі ў траспарце, а другіе запаланілі магаз прама перад табой. В ітоге, карзінак на ўсех не хвает, вездзе толпы, усе с умным відам смотрат на абсалютна ўсе тавары і ходзят туда-сюда, хаця нічэво асобеннава не пакупают. У некатарых в канцэ дня астаёцца энэргія, штобы срацца с прадаўцамі і другімі пакупацелямі із-за ўсякай хераты. В канцэ канцоў ты затарываешся і ідзёш дамой па цёмным і жуткаватым дварам, гдзе ўсе тратуары застаўлены сранымі машынамі, стараясь не ўгадзіць у гразь ілі сабач'е гаўно. І ліш толька тада, када двер тваей кварціры закрываецца ў цібя за спіной, можна выдахнуць — ішчо адзін ахірыцельный будній дзень закончыўся.

А пра выхадные дажэ і расказаць нечэва.


Падзялiцца ВК.png ВКонтакте ФБ.png Facebook Ц.png Telegram