БНР

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


No-image.png А гдзе карцінкі?
Цекст нужна разбавіць ілюстрацыямі абнажоных жэншчын!



Ахтунг! Садзержаніе этай стацьі чуць менее, чэм полнасцью прадубліравана в трэцьем выпуске "Памяркоўнай Історыі". Паэтаму еслі вы слішкам ленівы, можэце агранічыцца прасмотрам роліка. Аднака жэстачайшэ прэдупрэждаем: ролік сушчэствует толька на трасянке і па есцественым прычынам не падлежыт ізмененіям і дапалненіям!

БНР – Беларуская Народная Рэспубліка, а такжэ “першы крок да дзяржаўнасці” Квітнеючай, Свяшчэная карова змагароў і аб’ект ярасных срачэй между непамяркоўнымі. Па афіцыальнаму мненію – бумажная пародзія на гасударства, созданая калабрацыаністамі, пятай калонай, нацыстамі і прочымі варшаўскімі берлінскімі прасцітуткамі. Па неафіцыальнай – впалне сібе годная папытка запіліць незалежнае™ гасударства с парламентамі і сімволікай, а такжэ аснавной элемент дальнейшай (і сіводняшней в том чысле) гасударственнасці Квітнеючай.

Історыя

Первые зафіксіраваные ідзеі пра незалежнасць Квітнеючай атносяцца ішчо к 1915 году (шкалаце не паняць). Тагда, в бардаке Первай Міравой, эта ідзея прышла в светлые голавы рабочых сацыал-дземакратаў (а не нацыалістаў, как шчытает овэр 95 % сіводняшніх змагароў). Аднака в начале планіравалась вазрадзіць ВКЛ в відзе канфедзірацыі с брацкай Літвой. Как ізвесна, этат план как абычна прагарэў, но патом ево в какой-та сцепені падсасалі бальшэвікі… После таво, как доблесные дзермакраты развалілі велікую Імперыю і скінулі цара-бацюшку, на церыторыі бывшэй Расіі начаўся полный бардак (лішній раз свідзецельствует аб апаснасці прыхода к власці дзермакратаў). Пад шумок двух рэвалюцый нацыанальные акраіны імперыі началі адгаражывацца ат Расіі і запіліваць в сваіх крайніх хатках элементы гасударственасці. Несматра на то, што Врэменае правіцельства праяўляла рэдкае дажэ в расійскіх мерках раздалбайства, а Саветы ішчо пад сібя стол хадзілі, оба расійскіх правіцельства сматрэлі на тагдашнюю Квітнеючую как на гаўно: первые не хацелі выпускаць іё із састава Расіі дажэ на правах аўтаноміі, а втарые вапшчэ таргавалісь нашымі землямі с немцамі. Есцественна, такое атнашэніе абідзела тагдашніх змагароў і ані запілілі в Свядомам свой С’езд (кстаці, в зданіі этава вашэва Купалаўскава цеатра), на каторам сір’ёзна началі апсуждаць планы па незавісімасці. Па традзіцыі, з’езд быў разагнаны, но эта толька ўсіліла акцівнасць змагароў. Карочэ, в январэ 1918 года в этай вашэй Вільні беларускіе змагары ўстроілі давольна сір’ёзную тусоўку, на каторай ані саздалі Раду і напрынімалі всякіх вешчэств указаў. Ідзея ВКЛ-2 была ішчо в сіле, но нужна была помашч капіталістаў. Цем врэменем небезызвесный таварышч Троцкій штота псіхануў і зафэйліў перагаворы с немцамі. Паследніе началі наступленіе, а брацкіе расіяне доблесна і мужэствена ўбіжалі в Смаленск, прыхваців с сабой савецкіе органы власці Квітнеючай. А в сьвядомам Мінске із цюрмы павыпускалі олдскульных змагароў, каторые прадолжылі свае змагарскіе дзела. В канцэ февраля как бы была создана первае Правіцельства Квітнеючай – Народный Секрытарыят. Как ні страна, эта казалась бы змагарскае правіцельства выступала за автаномію Квітнеючай в саставе Расіі, а не за тру-незалежнасць. Цем врэменем тот жэ Троцкій і сатаварышчы-бальшэвікі нагла кінулі беларусаў: ані абішчалі, што не будут рэшаць судзьбу Квітнеючай без іё прэдставіцелей, но такі падпісалі этат ваш Брэсцкій мір, каторый нам быў, есцественна, капец как невыгадны. Змагары абідзелісь і 9 марта прынялі Втарую грамату (не такую, как в школе дают), в каторай аб’являлі Севера-Западный Край іменна Беларускай Народнай Рэспублікай. Кроме таво, змагары муцілі і другіе незалежніцкіе дзела. Аднака эта памагло слаба, і нашых змагароў такі дзержалі за яйца. Паэтаму 25 марта 1918 года БНР была аб’яўлена Незалежнай™. Кстаці, інцірэсна, што нашы змагары падсасалі для сваей страны немала із дасціжэній Февральскай і Акцябарскай рэвалюцый.

Кароткая, но дастаўляюшчая жызнь БНР

После правазглашэнія незавісімасці немецкіе акупанты забраламі не шчолкамі і аперацівна (прама как наш амон) разагналі Раду і Народный Секратарыят. Аднака, в атлічыі ат амона, немцы нікаво не арэставалі, хаця, в лучшых традзіцыях, правелі обыск і канфіскавалі абшчак (касу) змагароў. Змагары жэ, аставшысь на свабодзе, не расціралісь і прадолжылі свой змагарскій пуць более радзікальна: ані рэшылі сір’ёзна заняцца ваенымі дзеламі і дажэ вааружыць граждан. Лагічна, што акупанты после этава запрэцілі НС. Цем врэменем, паскольку срэдзі нашых змагароў нікагда не была едзінства і взаімапаніманія, у Рады і НС сушчэствавала свая апазіцыя із другіх змагароў (“Менскае беларускае прадстаўніцтва”), каторые не хацелі даваць землю нішчэбродам, хацелі дружыць с немцамі і т.д. Учытывая, што яйца таварышчэй Рады і НС сжымалі всё сільнее, ім прышлось-такі аб’едзініцца с апазіцыей. Оппы, дабравшысь да рукавоцтва, началі дзействаваць па-своему і напісалі ту самую знаменітую целеграму кайзеру. Какбы апяць намекает, што опав к власці пускаць нельзя. Аднака, стоіт атмеціць, што в тот мамент без опав тру-Рада і тру-НС не смаглі бы навернае зделаць вапшчэ нічэво, т.к. немцы былі на ніх в абідзе. Так вот, із-за целеграмы змагары как абычна сільна перэсралісь между сабой і разбрэлісь па крайнім хаткам. Кроме таво, ані ўспелі раздзеліцца на правых і левых і запіліць два паралельных правіцельства БНР. Аднака ўжэ к іюню змагары как-та дагаварылісь і аб’едзінілісь. Нынешнім змагарам не паняць. А ту самую целеграму, как ізвесна, кайзер праігнорыл, іба немчура рассматрывала Квітнеючую как залог бальшэвікоў пад кантрыбуцыю. Аднака, паскольку в Германіі тожэ назрэвала рэвалюцыя, канкрэтным акупантам была в цэлам насраць на мненіе кайзера і афіцыальнава Берліна. Іба в случае чэво – ваеваць (пятый год) прышлось бы не лічна кайзеру, а эцім самым акупантам. Паэтаму, напрымер, хітражопый камандуюшчый 10-й немецкай арміей, после таво, как нашы змагары аб’едзінілісь, рэшыл с німі сатруднічаць. После таво как змагары публічна аб’явілі, што законы бальшэвікоў тут не кацят, немцы перадалі змагарам в управленіе тарговлю, прамышленасць, сацыальную апеку, абразаваніе і культуру; пры немецкіх камендатурах работалі змагарскіе саветчыкі і т.д. Но хітражопасць акупантаў заключалась і в том, што ані такім образам аднаврэмена іспользавалі змагароў как пасрэднікаў і как, груба гавара, паліцаяў в атнашэніях с прастымі жыцелямі. Как ізвесна, большэ всево змагары дабілісь успеха в сферах культуры і абразаванія. В сферэ паліцікі стоіт атмеціць прызнаніе БНР брацкай Украінай, аткрыціе консульства в Літве і діпламацічэскіе місіі в Расію, Германію, Данію, Польшу і другіе страны. К 1920 году БНР прызналі Германія, Латвія, Летува, Эстонія, Чэхаславакія, Балгарыя, Фінляндыя і Турцыя. Сопственна, дасціжэнія БНР – цема для адзельнай стацьі. Аднака в утрэннюю кашу змагароў паднасралі нашы саседзі. В 1918 гаду началась факцічэскі акупацыя БНР бальшэвікамі, а в 1919 – палякамі (палякі падсасалі церыторыі ў атступаючых немцэв). Кстаці, хто не знает, в то врэмя, кагда бальшэвікі ўжэ наступалі, а палякі ішчо нет, сталіца БНР была перанесена в этат ваш Гродна. В то жэ врэмя, 1 январа 1919 года была правазглашэна Савецкая Сацыалісцічэская Рэспубліка Беларуссія, а ўжэ чэрэз недзелю правіцельства ССРБ пераехала в акупіраваный Краснай Арміяй Мінск. На этам факцічэскае сушчэстваваніе БНР в прынцыпе заканчываецца.

Змагары не здаюца

Несматра на то, што бальшэвікі ўжэ дзелалі с бывшэй БНР што хацелі, змагары не цералі надзежду на Незалежнасць і абрацілісь за помашч’ю к хітражопаму пшэку Пілсудскаму. Пілсудскій наабішчал с тры кораба, но патом жэстачайшэ кінул змагаров, аставів ні с чэм. В ітоге, абіжэные змагары па традзіцыі апяць разасралісь между сабой, апяць разбіжалісь па разным хаткам і апяць распалавінілі правіцельства ўжэ і так мёртвай БНР. Пічальна, што на лагічнае трэбаваніе перадаць БНР пад зашчыту і кантроль Лігі Нацый змагары апяць палучылі ігнор. Капіталісты такіе капіталісты. К таму врэмені змагары вродзе как снова аб’едзінілісь, но была ўжэ позна. Ачэвідна, што кінулі нас і бальшэвікі. Несматра на акцівную дзіпламацічэскую работу, маскалі снова без учасція змагароў атдалі часць нашых зямель (на этат раз Літве). Несматра на эта, БНРаўцы с Літвой дружылі і дажэ тусілі некатарае врэме в іё сталіцэ Коўне. Паследніе атчаяные папыткі палучыць хоць кусок незавісімасці ілі хаця бы ўважэнія прадалжалісь да начала 1921 года. На тот мамент была атправлена 26 мемарандумаў і дзекларацый Антанце і прочым капіталістам, каторые нікак не атрэагіравалі. Вазможна, пашчыталі пісьма спамам. В ітоге, Рада БНР сваліла за граніцу, гдзе прэбывает і паныне.

Нішцякі

Нішцякоў БНР прынесла немала. Эта і жэстачайшэе развіціе гуманітарных навук, і пад’ём нацыанальнай культуры, і первые папыткі запіліць гасударства са ўсемі атрыбутамі (што сыграла в дальнейшэм важнейшую роль). Но глаўнае – былі пасеяны зёрна самасьвядомасці™ беларусаў. Пасматрыце, сколька сіводня нашых таварышчэй памяркоўных? А прэдстаўце, што была бы, еслі бы не БНР? Такжэ, очэнь важным яўляецца то, што скарэе всіво, без работы змагароў не была бы саврэменай Квітнеючай, т.к. бальшэвікі бы проста не запілілібы всякіе эці ССРБ, ЛітБел і прочые БССР. І жылі бы мы сейчас в брацкай Расіі прымерна как какая-нібудзь мардва, напрымер. Кроме таво, без БНР вратлі была бы так называемая “беларусізацыя” 20-х гг. Хаця, нашы юные ідзеалагічэскі верные друзья, как паказывает пракціка, есць бальшой шанс зафэйліць усе дасціжэнія змагароў. Абы не было вайны.

https://www.svaboda.org/a/28781728.html


Ist.png Історыя Квітнеючай
ВКЛ Бітва пад Оршай
Рэч Паспалітая Залатые шляхецкіе вольнасціКанфедзерацыя
Расійская Імперыя Вастаніе 1863-1864 гг.
БНР
СССР
Незалежнасць