Імперскіе імбіцылы

Материал из Pampedia
Перейти к: навигация, поиск
беларускаярусский


No-image.png А гдзе карцінкі?
Цекст нужна разбавіць ілюстрацыямі абнажоных жэншчын!



«Імбіцыльнасць (ат лат. imbecillus — слабый, немашчный, умственна атсталый) — срэдняя сцепень алігафрэніі, слабавумія, умственнава недаразвіція, абуслоўленая задзержкай развіція мозга плода ілі рабёнка ў первые годы жызні» [1]

Імперскіе імбіцылы -- неалагізм, сінанімічный класічэскаму паняцію "велікадзяржаўные шавіністы", каторый садзержыт в сібе намёк на карэляцыю ўмственных качэств с шавінісцічэскімі ўзглядамі.

Праісхаждзеніе паняція

Фраза "імперскіе імбіцылы" праісходзіт ат высказыванія папулярнава музыканта Сяргея Міхалка, каторый 16 апрэля 2014 г. на канцэрце в Іжэўске [2] нескалька раз пракрычаў "Жыве Беларусь!" і "Слава Украіне!", а патом замеціў, што не знает, "што прынята крычаць ва врэмя асвабадзіцельнава двіжэнія" в Расіі і Казахстане, і высказаў надзежду, што "мы ўслышым эта чэрэз нескалька месяцэў ілі лет". Ачэвідна, паралельна хто-та із зрыцелей паказаў Міхалку срэдній палец (как ізвесна, этат жэст азначает "Fuck you!" ілі "ідзі нахуй"). Міхалок эта яўна замеціў і сказаў: "Меня пугали пистолетами, в меня кидали кирпичи, били голову нунчаками, но единственный палец, который может меня напугать, если он будет откушен и засунут себе в жопу. Так что если ты не собираешься этого сделать, пошел нахуй, имперский имбецил!" Відос можна пасматрэць напрымер тут

Прадзюсэр групы "Ляпіс Трубяцкой" заявіў, што на самам дзеле™ ўсё была не так: канцэрт праісхадзіў в Германіі, а зрыцелі не (толька) паказывалі "фак", а "зігавалі", т.е. паднімалі руку ў нацысткам прывецтвіі. Пры этам тот жэ прадзюсэр сказаў, што Міхалок не крычаў "Слава Украіне!", хаця відос намекает, што очэнь дажэ крычаў. Карочэ, хтота врот. Такжэ даставіла, што после скандала прэс-аташэ групы прынёс ізвененія ат імені ўсіво калекціва: «От имени группы "Ляпис Трубецкой" хочу попросить прощения у имбецилов, а также родных и близких людей, живущих с этой тяжелой болезнью. Мы не хотели их обидеть» там жэ.


Рэакцыя

Несматра на то, што ва врэмя інцыдзента не ўказывалась ні нацыя, ні какой-ліба другой прызнак, даннае высказываніе васпрынялі камнем у свой агарод... Хтобывыдумалі? Расіяне. Как гаварыцца, на ворэ і шапка гарыт. Паднялось бурленіе, у Міхалка і групу началі заочна кідацца гаўном (стоіт сказаць, што многіе расіяне началі дзелаць эта гаразда раньшэ, как мінімум с выступленія "Ляпісаў" на Майдане). Групе хацелі запрэціць выступаць в Расіі, а лічна Міхалка здзелаць персонай нон-грата. Карочэ, прыпякло неслаба. І эта пры том, што а "расіянах, русскіх, жыцелях Расіі" і т.д. сказана не была.


Разбор палётаў

Еслі атлажыць смяхуечкі, па факту палучаецца вот што: была аскарбленіе аднаво канкрэтнава чалавека. Пры этам ачэвідна, што аскарбіцельным яўлялась слова "імбіцыл", а не "імперскій". Аднака па рэакцыі можна паняць, што эту фразу пашчыталі лічным аскарбленіем сотні (еслі не тысячы) расіян. Хаця паўтарым: нацыанальнасць і гражданства не называлась. І кстаці, едзінственная сушчэствуюшчая імперыя на данный мамент -- Японія, а не Расія. Не ісключэно, што Міхалок вапшчэ абраціўся к японцу, бальному імбіцыліей. Аднака рэакцыя расіян, как ні странна (учытывая, што "умом Расію не паняць"), паддаёцца логіке. Усё дзела ў канцексце. Непрылічный жэст паказалі, скарэе ўсіво, после крычалкі "Слава Украіне!". Другімі славамі, жэст быў атветнай рэакцыей іменна на этат лозунг. Зная істарычэскій дзіскурс (вайна в Украіне, к каторай Расія па афіцыальным сведзеніям нікакова атнашэнія не імела), можна прэдпалажыць, што чэл с "факам" - расійскій шавініст і украінафоб. Но дажэ еслі і так, в трэцій раз падчэркнём: дальнейшые слава Міхалка былі адрэсованы канкрэтна этаму чалавеку. І еслі ані абідзелі сотні расіян, значыт эці расіяне тожэ шавіністы і украінафобы.


Прымеры іспользаванія

Благадара скандалу фраза стала лакальным мемам. "Імперскімі імбіцыламі" сталі называць людзей с імперыалісцічэскімі, шавінісцічэскімі і нацысцкімі ўзглядамі. Імперскіе імбіцылы в этам смысле -- людзі, каторые не прызнают суверэніцет некатарых другіх стран, шчытая іх правінцыямі сваей імперыі, а населенія эціх стран шчытают ліба іспорчэным атветвленіем сваево народа, ліба, груба гавара, "унтэрменшамі". Пры этам, асобена ўчытывая крайніе папраўкі в УК РБ, стоіт ішчо раз сказаць: рэч не ідзёт а канкрэтных нацыанальнасцях. Імперскімі імбіцыламі не раждаюцца, а становяцца. Што жэ касаецца расіян, то срэдзі ніх калічэства імперскіх імбіцылаў у паследнее врэмя рэзка вырасла на фоне "Крымнаша" і ваінственнай ура-патрыацічэскай прапаганды. Клінічэскій случай - "Дзень русскай нацыі" ў Маскве [3]: "нацболы" прашлі маршэм, выкрыківая следуюшчые лозунгі:

"Всех хохлов в состав России";
"Нам мало Крыма";
"Донбасс в состав России";
"Мариуполь -- русский город";
"Киев -- русский город";
"Таллинн -- русский город";
"МИНСК -- РУССКИЙ ГОРОД";
"Вильнюс -- русский город";
"Варшава -- русский город";
"Рига -- русский город"
"Берлин -- русский город"
"Стамбул -- русский город"
"Константинополь -- русский город" (ДА, АНІ ПАСТАВІЛІ Ў АДЗІН РАД СТАМБУЛ І КАНСТАНЦІНОПАЛЬ!).
"Наши "МИГи" сядут в Риге";
"Наши танки будут в Праге".

Ціпер вярнёмся к наўчнаму паняцію імбіцыльнасці і сапаставім с маршэм нацболаў:

«Імбіцылы панімают акружаюшчых (в даннам случае паўтарают то, што гаварат у мегафон), самі могут праізнасіць кароткіе фразы (ачэвідна, што да: фразы кароткіе і ані іх праізносят). Рэч бедна і няправільна, но более ілі менее связана (пака тожэ сходзіцца). Мышленіе канкрэтна і прыміціўна, но паследавацельна (тут не саўсем, іба называць у адном радзе Стамбул і Канстанцінопаль не саўсем паследавацельна), атвлечэнія недаступны, запас сведзеній крайне ўзак, рэзкае недаразвіціе ўніманія, памяці, волі (ну, ідут строем, вродзе не атвлекаюцца, но інагда сбіваюцца с крычалкі, вазможна, не могут іё запомніць

Впалне можна падумаць, што эці людзі -- імбіцылы, т.е. ніхто не хочэт іх аскарбляць, проста прызнакі імбецыльнасці ачэвідны. А імперскіе ані патаму, што выкрыківают імперскіе лозунгі, лагічна жэ.


ДЫК ЭТА ПРА РАСІЯН ІЛІ НЕТ?

Нет. Не ўсе імперскіе імбецылы расіяне і не ўсе расіяне -- імперскіе імбіцылы. Аднака большая часць імперскіх імбіцылаў, каторые встрэчаюцца в Квітнеючай -- ліба расіяне, ліба староннікі "рускава міра" другіх нацыанальнасцей, в т.ч. беларусы.